Seizoensopener Berlicum

Afgelopen zondag stond de eerste wedstrijd van het seizoen weer op het programma in Berlicum. Na een hele week hard studeren voor mijn tentamenweek (gelukkig zit het er sinds vandaag op!), was het wel even lekker om mijn gedachten te verzetten en mij uit te kunnen leven in de wedstrijd. Ik was met name erg benieuwd hoe ik ervoor zou staan, helemaal na de mentaal veel vragende week.
Er was weer een mooie ronde uitgezet in Berlicum met hier en daar wat leuke nieuwe stukjes. Doordat de ronde er erg goed en droog bij lag, beloofde het een snelle wedstrijd te gaan worden.
De startopstelling voor de dames was op basis van UCI-ranking. Aangezien ik het afgelopen jaar hier en daar toch wat punten heb weten te sprokkelen, mocht ik als 5e oprijden, waardoor ik op de eerste rij kon staan. Toen het startsignaal klonk was ik meteen goed weg. Ik ging als derde de eerste bocht door. Voordat we het single track gedeelde ingingen, wist ik de dame voor mij te passeren waardoor ik al tweede het bos indraaide. Zoals voorspeld, ging de gaskraan meteen open. Hierdoor viel het startveld (van ongeveer 30 vrouwen) meteen uit elkaar,  waardoor we met met 5 vrouwen overbleven (Marlo Koevoet, Lizzy Witlox, Linda ter Beek, Petra Mermans en ikzelf). Het tempo werd goed hoog gehouden en af en toe werden er door met name Lizzy en Marlo wat speldenprikjes uitgedeeld. Dit begon mij steeds meer op te breken en in de op één na laatste ronde moest ik beide dames laten gaan. Ik nam wat tempo terug en probeerde mij toen te focussen op het behalen van de derde plaats. Dit zou gaan tussen Linda, Petra en mijzelf. Bij ingang van de laatste ronde plaatste Petra een flinke versnelling. Ik zat als derde en ik zag dat Linda brak. Ik moest aardig wat moeite doen om het gat weer te dichten, maar dit lukte gelukkig. Ik had tijdens de wedstrijd gemerkt dat ik wat beter was op de technische stukken. Ik probeerde daarom meerdere malen net voor deze stukken te passeren, maar dit lukte helaas niet omdat Petra dan een versnelling plaatste. Uiteindelijk dacht ik zo slim te zijn om via een 'chicken run' te passeren; ik kon mij namelijk herinneren van voorgaande jaren dat deze niet langzamer was. Toen ik uiteindelijk de chicken run nam, bleek dit toch niet helemaal het geval te zijn: er moest nog om een boom heen gedraaid worden waarbij je bijna tot stilstand kwam. Op dat moment voelde ik mij echt heel stom, want ik verloor daarmee iets van 15 meter. Ik was bijna geneigd om het op te geven, maar met een laatste krachtsinspanning en het profijt wat ik nog kon halen op één van de technische stukken wist ik net nog de aansluiting te vinden. We moesten nu nog één lus rijden. Petra hield het tempo aardig hoog en ik kon net aan bijblijven. Inhalen was vrijwel geen optie. Uiteindelijk viel ze in één van de laatste bochten even stil. Ik dacht: Dit is mijn kans! Ik verraste haar en kwam binnendoor. Beide zette we aan en toen was het recht van de sterkste. Aangezien ik iets voor reed wist ik als eerste de bocht uit te komen, waar Petra voor mij moest wijken. Daardoor draaide ik iets voor haar het laatste rechte stuk op en door de sprint die ik trok haalde zij mij niet meer in. Hierdoor werd in uiteindelijk 3e! Met dit resultaat ben ik na de intensieve week echt heel erg tevreden en het geeft aan dat de basis in ieder geval goed zit!

Comments

Popular Posts