BeMC

Net voor de start
Afgelopen weekend stond mijn eerste meerdaagse van mijn leven op het programma. Mijn primeur zou zijn tijdens de BeMC in het Belgische La Roche-en-Ardenne. Op donderdag zijn we al richting België afgereisd. We zaten in een mooi huisje, mogelijk gemaakt door het SBJ Biketeam, op ongeveer 10km van de start-finish area af. Aangekomen in de omgeving was het in eerste instantie nog droog. Tegen de avond ging het helaas regenen en dit heeft voortgeduurd tot de volgende ochtend. De eerste etappe beloofde daarom een natte en zware omloop te gaan worden.
Gelukkig werd het net voor de aanvang van de wedstrijd droog. Ondanks de zware wedstrijd in het vooruitzicht, had ik erg veel zin om van start te gaan. De start was redelijk massaal. De elite dames mochten achter de elite heren starten en daarna volgde meteen de rest van de categorieën. Op de startklim werd ik daardoor door veel verschillende heren hard voorbij gereden. Ik probeerde mijn eigen ritme te vinden, maar dit vond ik in eerste instantie heel moeilijk. Na een poos ging dit steeds beter en kwam ik lekkerder in mijn ritme. De klimmen waren zwaar en lang, maar ik kon dit beter veteren dan dat ik van te voren had gedacht. Vanaf de start reed ik rond de 10e positie. In het eerste deel van de rit reed ik met een mooie groep met mannen die ongeveer hetzelfde tempo als mij reden. Dit ging erg lekker en hierdoor wist ik op een gegeven moment een andere elite dame te passeren. Gedurende de rest van de wedstrijd kon ik een goed tempo houden. Alleen de laatste 10km ging het wat moeizamer. Daardoor werd ik op een gegeven moment in een lange klim ingehaald door een andere dame. Ik wist tot bovenaan aan te pikken en daarna gingen we een technische en lange afdaling in. Hier merkte ik dat ik technische echt veel beter was. Ik passeerde haar weer in de afdaling, waarop zij mij vervolgens weer inhaalde in de opvolgende klim. Dit stuivertje wisselen heeft tot het einde van de wedstrijd geduurd, maar uiteindelijk moest ik mijn meerdere erkennen in haar, waardoor ik uiteindelijk als 10e eindigde in de 1e etappe. Voor een eerste keer was ik met dit resultaat best tevreden. Daarna ben ik op de fiets richting het huisje gegaan. Toen begon ik te merken dat ik aardig was last had van de binnenkant van mijn rechterknie. Ik maakte er verder niets van. Ik dacht: 'Dat is morgen vast over!'

Finish 1e rit BeMC

Helaas had ik toen de tweede dag aanbrak nog steeds last van de knie. Op dat moment was het alleen nog een zeurend gevoel waar ik nog best mee kon fietsen. Ik hoopte dat ik het gedurende de wedstrijd er wat uit kon fietsen. Daarom ben ik de 2e rit gestart met de rem er iets op. De eerste 30km ging dit goed, maar daarna werd het zeurende gevoel steeds erger en vervolgens ging dit over naar een heftige pijn. Ik kon totaal geen kracht meer zetten en wanneer ik dat deed schoten de pijnscheuten door mijn lichaam. Ik nam steeds meer gas terug om het te ontzien, maar op het gegeven moment ging het echt niet meer. Hierdoor heb ik de wedstrijd helaas naar 50km moet staken. Ik baalde als een stekker, omdat het zo'n mooie etappewedstrijd is die ik graag had willen uitrijden. Maar goed, het ging echt niet meer en dan moet je naar je lichaam luisteren. Nu aankijken wat er precies aan de hand is en hoe het herstel gaat. To be continued...

Comments

Popular Posts