Hoek van Holland - Den Helder

Gisteren stond de eerste wedstrijd van de Lotto strandrace competitie op het programma, Hoek van Holland - Den Helder. Tevens was dit meteen de langste van de strandraces met een afstand van 135 kilometer. Ik had zelf nog nooit meegedaan aan deze wedstrijd en ik kan mij ook niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst een zo'n grote afstand heb afgelegd. Ik was heel erg benieuwd hoe het zou gaan, omdat ik net uit mijn rustperiode kom en daarnaast nog maar één keer op het strand had gefietst de afgelopen weken.
Om 8 uur gingen wij, de dames, als eerste van start vanuit Hoek van Holland. Ik had verwacht dat we opgeroepen zouden worden op nummer, maar dit was niet het geval. Hierdoor had ik niet de meest gunstige uitgangspositie bij de start. Ik stond op de 4e rij. Ik wist dat het erg belangrijk was om meteen bij de start naar voren te schuiven, omdat waarschijnlijk verschillende dames de strandafgang niet naar beneden zouden gaan fietsen. Ik koos daarom na het startsignaal de linker kant van de weg, zodat ik verschillende dames al voorbij kon gaan. Toen het zand begon, stapte verschillende dames voor mij op meerdere plekken al af. Ik wist er langs te fietsen en daardoor voldoende snelheid te houden om de gehele strandafgang af te fietsen. Er ontstond meteen net voor mij een kopgroepje van 4 dames. Ik zat op ongeveer 20 meter achterstand en ik wist dat het belangrijk was om de aansluiting te maken. Ik probeerde er met wat een extra krachtsinspanning naar toe te fietsen, waardoor ik net de aansluiting kon maken. Ik zag dat achter ons al een aardig gat aan het ontstaan was. Kop over kop fietsen we tot de Zandmotor. Ik merkte daarbij dat ik even wat op adem moest komen van het begin. Bij de Zandmotor aangekomen, kon ik het tempo in het mulle zand en omhoog niet volgen van de eerste drie dames. Mijn versnelling was voor het mooie daarbij net wat te zwaar voor mij om een goede tred te houden. Hierdoor verloor ik de aansluiting met de kop en kwam ik even alleen de rijden. Na de Zandmotor bleef het strand een lange tijd slecht. Ik kon mijn ritme hier niet lekker vinden, maar besloot mij niet op te blazen. Hierdoor werd ik door verschillende dames voorbij gestoken. Bij Scheveningen kwam ik met een stuk of 5 van deze dames in een groep te rijden. Ik kon op de weg bij Scheveningen wat herstellen en begon mij daardoor weer wat beter te voelen. We draaiden met dezelfde groep dames bij Scheveningen weer het strand op. Bij de pier kwam de eerste groep heren ons voorbij. Samen met twee andere dames pikte ik aan bij deze groep. Na een tijdje mee te hebben gereden, merkte ik dat het tempo voor mij toch iets te hoog lag. Ik liet mij afzakken, waardoor ik helemaal alleen kwam te rijden. Gelukkig kon één van de andere dames het tempo van de heren ook niet volgen, waardoor we met zijn tweeën kwamen te rijden. Na verloop van tijd kwam een tweede groep heren ons voorbij. Ook hier probeerde ik aan te pikken en dat ging voor een lange tijd erg goed. Het strand lag er goed bij en zodoende kon ik redelijk goed volgen. Helaas werd het strand na ongeveer 20 à 30 minuten wat zwaarder en moest ik daardoor lossen. Weer kwam ik alleen te rijden. Dit duurde tot net voor IJmuiden. Bij de strandopgang werd ik daar ingehaald door een groep van 20 à 30 man. Dit kwam goed uit, omdat ik zodoende bij IJmuiden lekker kon meeliften met deze heren. Toen we het strand weer opdraaiden, miste ik met een aantal andere net de aansluiting met de groep. We kwamen met een man of 8 te rijden, maar we konden het gat in eerste instantie maar niet dichten met de groep voor ons.
Uiteindelijk konden we na enige tijd, door een grote inspanning van verschillende mannen, weer de aansluiting maken met de groep. Bij deze groep ben ik tot Camperduin blijven rijden en dat tempo kon ik op dat moment goed volgen. Bij de zandopspuiting tussen Camperduin en Petten werd het strand wat zwaarder, waardoor de groep al uiteenviel. Daarna moest er ook nog een stuk omhoog gelopen worden, waardoor er nog meer verschil werd gemaakt. Uiteindelijk draaide ik met twee heren het strand bij Petten weer op. Beiden reden een lekker tempo en ik probeerde ook zoveel mogelijk kopwerk te doen. Het scheelt dat je weet dat het de laatste loodjes zijn. Ondertussen raapten we weer wat mannen op die moesten lossen uit de groepen voor ons. De meesten zaten er aardig doorheen. Ook ik merkte de laatste 10 minuten dat de benen toch wel erg zeer gingen doen. Ik wist op dat moment dat ik voor een podiumplek (een 3e positie) aan het rijden was, dus dat gaf gelukkig nog extra moraal. Uiteindelijk perste ik de laatste kilometers van de wedstrijd nog alles eruit wat erin zat. Uiteindelijk eindige ik na 4 uur en 14 minuten op een 3e positie, nog geen eens zover achter plek 2 (slechts een seconde of 40). Ik ben super tevreden met dit resultaat, aangezien dit voor mij iets totaal nieuws was en ik er geen verwachtingen van had. Daardoor is de mooie positie des te leuker! Nog bedankt voor alle aanmoedigingen onderweg. Dit gaf veel moraal! Op naar de volgende strandrace op Texel.

Comments

Popular posts from this blog

Very first CX race ever in Lieshout

Nieuw team voor volgend seizoen!

Afscheid.