Berlicum

Gisteren stond de wedstrijd in Berlicum op het programma. Het zou op een nieuw parcours plaatsvinden, dus ik was erg benieuwd. Het weer was in ieder geval erg lekker vergeleken met de wedstrijd in Assen. Het was ongeveer 10 graden warmer, dus dat voelde een stuk prettiger aan.
Toen de masters waren gestart, ging ik er meteen achteraan om een rondje te gaan verkennen. Het was een vlak rondje met toch wel wat passage waar stuurwerk bij kwam kijken. Dit maakte het rondje in ieder geval leuker dan die van de voorgaande jaren.
Om kwart voor 1 zou onze start wezen. Dit liep al wat uit. Bij het oproepen van de namen voor de startpositie werd ik maar niet opgenoemd. Ik weet niet welke volgorde ze aanhielden, maar er klopte naar mijn mening niet zo heel veel van. Uiteindelijk stond ik op de derde rij. Ik wist dat het moeilijk zou worden om snel naar voren te komen, aangezien je al snel het bos in ging met singletracks. Toen het startsignaal klonk, kwam ik opgesloten  te zitten, waardoor ik bijna viel. Ik moest een voet uitklikken en verloor zeker 5 meter. Ik zette weer aan en probeerde nog zoveel mogelijk dames in te halen. Weer kwam ik opgesloten te zitten, waardoor ik niet kon passeren. Ik reed ongeveer tussen de 15e en 20e positie. Door een slimme manoeuvre wist ik in een bocht vier dames voorbij te steken. In het vervolg van de eerste ronde heb ik veel gaten moeten dichtrijden en dames in moeten halen. Ik voelde dat dit mij heel veel energie had gekost. Op een gegeven moment kwam ik bij een andere dame te rijden. Ik zat er aardig doorheen, dus ik moest even mijn adem weer vinden. Daarom heb de twee ronde daarna met haar samen gereden. Zo kop over kop ging dat prima. Op een gegeven moment begon ik mij weer wat sterker te voelen en ik besloot op een technisch stuk weg te rijden. Dit ging eigenlijk vrij gemakkelijk en ik kon daarna mijn tempo aardig doorzetten. Na een tijdje zag ik een andere dame voor mij rijden. Ik haalde haar in en zij pikte aan in mijn wiel. Het lukte mij in het begin niet om haar los te rijden, dus ik liet haar de kop overnemen, zodat ik zelf weer een beetje op adem kon komen. Ik besloot weer te proberen om weg te rijden op hetzelfde technische stuk. Weer lukte mij dit, al kostte het mij nu wel iets meer moeite. Mijn gat werd groter en groter en ik wist dat de positie waar ik reed (8e) veilig was gesteld. Op deze positie kwam ik ook over de finish.
Ik ben tevreden over de wedstrijd van gisteren. Het was erg jammer van de start, maar dat hoort er nou eenmaal ook bij.

Comments

Popular Posts