Rabotop Hoorn

Afgelopen zondag vond de derde Rabotop wedstrijd plaats. Gedurende de week wist ik niet of ik zou deelnemen, aangezien de weersvoorspellingen er niet zo goed uitzagen. Uiteindelijk viel dit allemaal mee en zag het er naar uit dat het in het weekend aardig mooi weer ging worden. Omdat ik zin had om een toertocht te rijden, besloot ik zaterdagochtend vroeg mijn bed uit te gaan om op Texel een toertocht van 50 kilometer te gaan rijden. Lekker deze toertocht gefietst, al merkte ik wel dat ik al een aantal weken vrijwel niet meer getraind heb. Daarom ging ik met de dubbel gevoel naar de wedstrijd in Hoorn op zondag. Aan de ene kant ging ik er vanuit dat het niet lekker zou gaan lopen met de toertocht van 50 km nog in de benen, maar aan de andere kant hoopte ik toch dat dit zou meevallen. We kwamen eigenlijk voor het mooie te laat aan in Hoorn (20 minuten van tevoren) waardoor ik het rondje niet meer kon verkennen en lekker warmrijden er ook niet meer echt inzat. Daarom ging ik onvoorbereid van start. Ik had in het begin de kop kunnen nemen, maar dit liet ik even aan iemand anders (Maaike Broekaart) over, om even te kijken hoe de beentjes voelden. Ze voelden niet zo goed aan, maar ik kon het toch weer niet laten om de kop te nemen. Dit was echter niet echt handig, aangezien het rondje was verandert vergeleken met voorgaande jaren. Gelukkig staan er altijd nog lintjes die je kunt volgen, maar dat is soms ook niet al te makkelijk. Het eerste rondje dus hierendaar het lint in gereden en hierendaar wat struikjes meegepakt, maar toch heelhuids het rondje overleeft. Ik had een aardig gaatje na het eerste rondje, mede omdat mijn concurrente van de dag (Denise Betsema) door een foutje was gevallen. Mijn benen voelden nog steeds niet goed aan en ik zag het tweede rondje Denise steeds dichter bij komen. Net voordat zij bij mij kon aansluiten viel zij weer. Op de een of andere manier begon ik aan het einde van het tweede rondje in een lekker tempo te komen, de benen hadden opeens meer power en het was ook nu wel handig dat ik het rondje wist. Ik zag Denise eerst af en toe nog rijden, ik denk op een seconde of 30, maar gedurende het derde en vierde rondje wist ik mijn voorsprong uit te bouwen tot een minuut of twee. Uiteindelijk kwam ik dus als eerste over de finish, wat door vrijwel niemand werd opgemerkt, ook niet door de speaker. Die wist 1,5 minuut daarna te vertellen dat de finale van de dames er aan zat te komen. Gelijk maar even naar die man gezwaaid en gezegd: "ik sta hier al hoor!", waarbij ik toch een beetje schaamte zag en hij zich netjes corrigeerde door te zeggen dat de winnares al over de streep was gekomen. Met de prijsuitreiking moest hij zich nogmaals corrigeren, omdat hij mijn naam (zoals zovelen) wist uit te spreken als "van RegenWortel'', waarna hij toen hij goed las toch "van RegenMortel" zag staan. Maar ja, daar ben ik nu wel aan gewend. Daarna nog gezeur met het prijzengeld, wat wel of niet klaar lag. Uiteindelijk maar geld gekregen uit de kas. Waarna ik weer door diezelfde speaker werd aangesproken dat ik terug moest omdat er een envelop met geld op mij lag te wachten. Dat was 5 euro meer, dat was weer mooi meegenomen. Uiteidelijk blij dat ik toch ben gegaan, want ik stapte met een lekker gevoel in de auto richting huis.
Nu op naar de volgende Rabotopwedstrijd in Spaarnwoude. Dat zal zeker een prutbende worden met dit weer!

Comments

Brian said…
Hey Laura, leuk ook een blog! Succes ermee.

Tot zaterdag,
Brian

Popular posts from this blog

Very first CX race ever in Lieshout

Nieuw team voor volgend seizoen!

Kleine update: valpartij